Sepot … dat was wel duidelijk

Niet alle strafbare feiten die worden onderzocht, komen voor de rechter. Soms besluit de officier van justitie niet te vervolgen. We zeggen dan dat hij de zaak seponeert, bijvoorbeeld als de politie te weinig bewijs heeft kunnen verzamelen. Rechtstreeks belanghebbenden die het niet eens zijn met een sepot kunnen een klacht indienen bij het gerechtshof. Als het hof de klacht gegrond verklaart, moet het Openbaar Ministerie alsnog tot vervolging overgaan.

Dan word je na het verhoor door de politie ook nog eens door de reclassering uitgenodigd voor een gesprek. Al tijdens het gesprek zei de reclasseringsambtenaar dat de aangifte bizar te vinden en dat een veroordeling niet waarschijnlijk was. De passage over de e-mail met de getrouwde minnaar, de Kamasutra, de sterren van de hemel etc. werd sterk afgekeurd en als ongepast bestempeld.

Wat ook voor komt is dat de politie een aangifte heeft opgenomen, maar dat blijkt volkomen verkeerd ingeschat. Het verhaal wordt dan aangehoord, netjes opgenomen en onderzocht. De verdachte wordt verhoord en het verslag gaat naar het openbaar ministerie. Die bekijkt het verhaal en komt tot de conclusie dat de aangifte flauwekul en niet terecht was omdat er geen strafbare feiten zijn gepleegd. Dat had die politie eigenlijk in eerste instantie al moeten bedenken…..

Een nog niet genoemd aspect waar mijn belangstelling erg naar uit gaat is of de politie bij de aangifte ook ‘de aangever’ beoordeelt. Stel je nou eens voor dat een psychiatrische patiënt verhaal komt doen, hoe betrouwbaar is zo’n verhaal.

Publiceren verslag rechtszitting

Mag je nadat een zaak voor de rechter is geweest, alles wat in die zitting is gezegd publiceren, bijvoorbeeld op internet? Een rechtszitting is openbaar, voor iedereen toegankelijk. Vaak lees je in kranten verslagen van rechtszittingen, met daarin de namen van veroordeelden, woonplaatsen en foto’s.

Een sterk voorbeeld hiervan is de zaak van mevrouw Anita C. uit Geleen in 2011. Haar naam wordt in alle media genoemd wordt als de vrouw die haar kinderen zou hebben vermoord. Later blijkt bij de behandeling van de zaak dat er niks bewezen kan worden en de rechter spreekt haar vrij. Ondertussen heeft ze wel met naam en foto in de kranten gestaan.

Maar mag de veroordeelde of verdachte zelf ook zijn verslag van de rechtszitting publiceren, met daarbij de namen en foto’s van het slachtoffer dan wel aangifte-doener (eventueel met afgebalkte ogen)?

Nader onderzoek is nodig. Wie kan hier iets zinnigs over zeggen?