Gelukkig 2012, ook diegene ….

Iedereen een gelukkig 2012 toegewenst, ook diegene die ten onterechte iemand beschuldigd heeft van inbraak, vernieling en diefstal en daarvan bij de politie aangifte heeft gedaan …. iedereen kan wel eens een foutje maken!

Wat een ander ook mag van denken, en het maakt me niet uit of een ander het wel/niet gelooft, ik heb een schoon geweten, ik voel me op geen enkele manier belast. Ik heb niks gedaan.

Advertenties

“Ik ben er helemaal klaar mee …”

“Ik ben er helemaal klaar mee” (stoer, maar niet echt origineel taalgebruik, trendy tussen 2008 en 20210) verzuchtte ze volgens de agent toen ze in augustus 2009 bij de politie aangifte ging doen van o.a. vernieling, inbraak en diefstal, en ze noemde de naam van een persoon die het wellicht op zijn geweten zou hebben.

Om in 2009 bij de politie te zeggen “ik ben er helemaal klaar mee” is natuurlijk de grootste onzin die er bestaat. Eind 2006 loog ze al toen schreef ze “ik zal je niet ontlopen”, toen was ze “er al klaar mee”. Dat “ik zal je niet ontlopen” is geen seconde serieus geweest…. een knetterharde leugen, aantoonbaar. Op carnavalsmaandag 2007 kwam ik bij de apotheek naar buiten en daar kwam zij aanfietsen. Ze zag mij, keerde haar gezicht af, keek de andere kant op …. en er is vaker gelogen … waarom niet gewoon eerlijk zijn?

Helemaal fout, deze persoon heeft niet ingebroken, deze persoon heeft niet vernield en deze persoon heeft niet gestolen. Ze heeft een verkeerd iemand onterecht beschuldigd ….. dat is ernstig en je zult zo’n onterechte beschuldiging maar op je geweten hebben … naar de politie gaan om daar iemand onterecht te beschuldigen.

Ik kan me voorstellen dat je, wanneer je een slecht iemand bent en wraak en genoegdoening najaagt, hiervan kunt genieten:’dat zal hem leren’. Een goed mens daarentegen moet volgens mij na een onterechte beschuldiging van iemand bij de politie met een ernstig bezwaard geweten rond lopen, ‘mijn god wat ik heb ik stom gedaan’, en zich de ogen uit z’n kop schaamt. Je zult daar toch maar de rest van je leven mee verder moeten.

Onterecht beschuldigd

Serieus of ramptoerist

Als we elkaar nog ooit tegen zouden komen, zou ze me niet ontlopen schreef ze. Dat heeft ze ook bij de aangifte bij de politie verklaard, en dat klopt. Een sympathiek gebaar, maar ik snap nog steeds niet waarom ze dat destijds (2006) heeft gezegd omdat de praktijk heeft uitgewezen dat dat een leugen was, dat daar geen woord van gemeend was. Waarom niet gewoon eerlijk geweest?

Nee, niet ontlopen …. maar als ze gevraagd had: “Hee, hoe gaat het, hoe is het?”, dan zou de wedervraag zijn geweest: “Ik wil niet direct nee zeggen maar vertel eerst, wat is je bedoeling, je hebt er destijds voor gekozen je af te wenden, er niet van te willen horen, en dat is iets waar je helmaal niet trotos op hoeft te zijn, integendeel. Vertel eens, wat is je bedoeling, heb je serieuze belangstelling, ben je echt werkelijk geïnteresseerd, of kom je als ramptoerist je nieuwsgierigheid een beetje bevredigen”.

Aan een ramptoerist heb ik natuurlijk geen behoefte. Ik zou dan tegen haar gezegd hebben: “Sorry, nu niet meer, aan jou heb ik niks, ga weg en schaam je.”

Ik sta er nog steeds versteld van dat mevrouw in de veronderstelling verkeerde dat ze zonder meer welkom was. Zou ze werkelijk geen idee hebben gehad van het gebeurde ……

In koor …..

Je ziet ze op zondag op televisie, je hoort of je leest er wel eens over: die kerkkoortjes. Wat ik me wel eens afvraag is of al die mensen van zo’n koor nu zo gelovig en vroom zijn, of dat die mensen zo graag zingen en dat ze het wekelijkse kerkgeleuter met die hele flauwekul eromheen op de koop toenemen.

Probeer je eens voor te stellen dat je graag oude kerkelijke muziek zingt, maar dat je niet veel of niks hebt met geloof, daar ook niet naar leeft, sterker dat je levenslang van alles en nog wat gedaan en uitgespookt hebt. En dan: Iedere keer weer een mis bijwonen, een preek aanhoren over hoeveel je van je naaste moet houden, hoe vergevingsgezind je moet zijn, dat gij een ander niet zult begeren.

Het bisdom is druk bezig pastoors en priesters te ‘motiveren’ om terug te keren naar ‘hoe het vroeger was’, en wie zich daar als parochiaan niet in herkend wordt afgedankt. De kranten staan er vol van. En dan wekelijks in het kerkkoor met een bulderend kerkorgel zingen…. je moet er maar zin hebben.

Aangifte met psychiatrisch verleden

Mijn God, wat heb ik toch gedaan ... helemaal fout!Stel, iemand doet bij de politie aangifte met een verhaal en die ‘aangever’ is iemand met een psychiatrische aandoening of – verleden. Vaak kun je aan de buitenkant niet zien dat iemand ziek in het hoofd is. In hoeverre houdt de politie daar rekening mee of kan ze daar rekening mee houden? Het is best mogelijk dat die persoon vanwege de ziekte met een wel heel raar verhaal komt.

Als je daar je gedachten over laat gaan, best wel eng….. Stel je voor dat er door zo iemand een verward verhaal verteld wordt over stelen, vernieling en inbraak, en dat er zomaar een onschuldig persoon als verdachte aangewezen wordt, en dat die zich dan bij de politie moeten komen verantwoorden. Een vreselijk idee toch …

Natuurlijk is het heel triest als iemand ziek in zijn hoofd is, maar het ‘slachtoffer’ van zo’n persoon is bepaald niet te benijden. En dan te bedenken dat ze in juni 2006, na een bezoek aan de huisarts nog vertelde dat een psychiater niet nodig was, dat ze wel wist waar het aan lag. Een paar maanden later was het wel zover: behandeling bij psychiater.

SIRE wil taboe psychische ziekte doorbreken.

Boek over Huisseling eindelijk klaar … geval Woordstraat erin?

Op zondag 8 januari 2012 om 10.30 uur zal dan eindelijk het al zo lang geleden beloofde boek over Huisseling het licht zien tijdens een mis in de St. Lambertuskerk in Huisseling. Lees HIER meer.

Zou dat geval van de Woordstraat ook in dat boek komen? Afwachten…

Huisseling Woordstraat april 2000
Huisseling Woordstraat april 2000 - over een gestolen auto
.

Brand Woordstraat Huisseling